Osoba mieszkająca w Norwegii, która chce sprowadzić do kraju członka rodziny w ramach łączenia rodzin, musi liczyć się z wymogiem dochodowym. Obecnie podstawowy próg wynosi 436 957 koron brutto rocznie. Samo osiągnięcie tej kwoty w momencie składania wniosku nie zawsze wystarczy – UDI sprawdza również wcześniejsze dochody i może kontrolować sytuację finansową już po przyznaniu pozwolenia.
Informacja o norweskich wymaganiach została w ostatnich dniach nagłośniona przez zagraniczne media jako nowa zmiana przepisów. W rzeczywistości podwyższenie wymogu dochodowego weszło w życie już 1 lutego 2025 roku. Od tego czasu wysokość wymaganej kwoty jest aktualizowana w związku ze zmianami podstawowej kwoty norweskiego systemu ubezpieczeń społecznych, czyli grunnbeløpet (G).
Ponad 36 tys. koron brutto miesięcznie
Według aktualnych informacji norweskiego Urzędu ds. Cudzoziemców (UDI) osoba będąca referanseperson, czyli członkiem rodziny mieszkającym w Norwegii, musi co do zasady wykazać obecnie dochód w wysokości co najmniej 436 957 koron rocznie przed opodatkowaniem. Odpowiada to około 36 413 koron brutto miesięcznie.
Co więcej, UDI musi uznać za prawdopodobne, że osoba ta będzie osiągała wymagany dochód przez co najmniej kolejny rok. Urząd może następnie sprawdzić, czy warunek rzeczywiście był spełniony w pierwszym roku po uzyskaniu przez członka rodziny pozwolenia na pobyt.
Liczy się również to, ile zarabiałeś wcześniej
Wymóg utrzymania rodziny – po norwesku underholdskrav – składa się zasadniczo z dwóch części. UDI sprawdza zarówno przewidywany przyszły dochód, jak i dochody osiągnięte wcześniej.
W przypadku gdy o łączenie rodzin ubiega się m.in. małżonek, partner lub dziecko osoby mieszkającej w Norwegii, UDI podaje obecnie jako wymagany wcześniejszy dochód 409 972 korony brutto rocznie. Dochód musi być odpowiednio udokumentowany. UDI może porównywać informacje z pasków wynagrodzeń z danymi zgłoszonymi przez pracodawcę do Skatteetaten oraz z rozliczeniem podatkowym.
Nie każde świadczenie z NAV jest uznawane za dochód
To szczególnie ważne dla osób, które część swoich środków utrzymania otrzymują z NAV. Nie wszystkie świadczenia mogą zostać wykorzystane do spełnienia wymogu dochodowego.
UDI zalicza do przyszłego dochodu m.in. wynagrodzenie za pracę, sykepenger (zasiłek chorobowy), foreldrepenger (świadczenie rodzicielskie), uføretrygd (rentę z tytułu niezdolności do pracy) oraz emeryturę. W określonych sytuacjach uwzględniane mogą być również inne stałe świadczenia, a także pożyczki lub stypendia związane z nauką. Jeśli osoba ubiegająca się o łączenie rodzin już legalnie pracuje w Norwegii, jej dochód również może w określonych przypadkach zostać uwzględniony.
Do przyszłego dochodu UDI nie zalicza natomiast m.in. økonomisk sosialhjelp, czyli pomocy socjalnej, bostøtte, dagpenger, arbeidsavklaringspenger (AAP), świadczeń otrzymywanych z powodu posiadania dzieci ani jednorazowego świadczenia związanego z urodzeniem dziecka. Zwykłe oszczędności znajdujące się na koncie również co do zasady nie są traktowane jako bieżący dochód spełniający ten wymóg.
Skąd tak duży wzrost?
Do 2025 roku podstawowy wymóg wynosił 2,7 G. Rząd zdecydował jednak o jego podniesieniu do 3,2 G. Nowe zasady zaczęły obowiązywać 1 lutego 2025 roku.
Ministerstwo Sprawiedliwości uzasadniało zmianę m.in. potrzebą zwiększenia samodzielności ekonomicznej rodzin przyjeżdżających do Norwegii i ograniczenia ich zależności od pomocy publicznej. W momencie wprowadzania reformy rząd szacował, że podniesienie progu oznacza wzrost wymaganego dochodu o około 65 tys. koron rocznie.
Dla osób, które zarejestrowały wniosek o łączenie rodzin i opłaciły go przed 1 lutego 2025 roku, mogą nadal obowiązywać wcześniejsze, niższe wymagania. Dlatego przy sprawdzaniu swojej sytuacji znaczenie ma nie tylko wysokość dochodu, ale również data złożenia i opłacenia pierwszego wniosku.
Są wyjątki
Kwota 436 957 koron nie oznacza, że identyczny wymóg obowiązuje każdą osobę i w każdej sprawie dotyczącej łączenia rodzin.
Przepisy przewidują wyjątki oraz szczególne zasady zależne m.in. od rodzaju pozwolenia na pobyt, relacji między członkami rodziny i sytuacji osoby mieszkającej w Norwegii. Przykładowo UDI przewiduje wyjątki od wymogu dochodowego w części spraw dotyczących osób, które otrzymały w Norwegii ochronę, jeśli spełnione zostaną określone warunki i terminy dotyczące złożenia wniosku.
Dlatego przed złożeniem wniosku warto sprawdzić wymagania dotyczące konkretnej sytuacji bezpośrednio w UDI, a nie opierać się wyłącznie na ogólnej kwocie pojawiającej się w mediach.