Artykuł został opublikowany ponad 2 lata temu, dlatego zawarte w nim informacje mogą być nieaktualne.
Historia rasizmu sięga daleko wstecz i zawsze służyła jako pretekst do usprawiedliwiania przemocy, wykluczenia i uprzedzeń wobec grup określanych jako „nie-białe”. Rasizm tworzy hierarchię społeczną, nadając pewnym grupom cechy pozytywne, podczas gdy inne stawia w niekorzystnym świetle. Miliony ludzi na całym globie doświadczają tego rodzaju dyskryminacji. Niestety również w Norwegii dyskryminacja jest problemem.
Może cię zainteresować: Bronią przeciwko dyskryminacji jesteśmy my sami
Deklaracja Powszechna Praw Człowieka, uchwalona przez ONZ, stanowi fundament walki z rasizmem, głosząc równość i godność każdej jednostki. Jednakże, pomimo tego, rasizm nadal wywiera zgubny wpływ na jednostki i całe społeczeństwa.
Kiedy w 2023 roku obchodzono 75. rocznicę przyjęcia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Sekretarz Generalny ONZ, António Guterres, podkreślił potrzebę odwrócenia obecnych tendencji dyskryminacyjnych i wyeliminowania wszelkich form rasizmu.
ONZ od samego początku zajmuje się kwestią rasizmu, a Konwencja ONZ w sprawie dyskryminacji rasowej, uchwalona w 1965 roku, jest jednym z kluczowych dokumentów w tej dziedzinie. Pomimo postępów, praktyki dyskryminacyjne wciąż istnieją w różnych częściach świata, co wymaga zdecydowanych działań na szczeblu międzynarodowym.
Przeczytaj również: Historia rasizmu
21 marca został wybrany na Międzynarodowy Dzień Walki z Dyskryminacją Rasową dla uczczenia protestów przeciwko rasistowskim przepisom paszportowym w Republice Południowej Afryki, które miały miejsce w 1960 roku. Tamte wydarzenia, zakończone tragiczną masakrą w Sharpeville, są symbolem walki z rasizmem i przypominają o konieczności stałego angażowania się na rzecz równości i godności dla wszystkich ludzi, niezależnie od ich pochodzenia czy koloru skóry.
Artykuł powstał w ramach projektu Bufdir: „Przeciwdziałanie rasizmowi, dyskryminacji i mowie nienawiści 2024″
Dodaj komentarz