Norweska korona, waluta Królestwa Norwegii, znajduje się obecnie w centrum uwagi polityków, ekonomistów i obywateli. W ostatnich miesiącach zauważalna jest jej deprecjacja, co wywołuje falę obaw i dyskusji.
Co dzieje się z koroną norweską? Na to pytanie jasnej odpowiedzi chcą również politycy Stortingu.
Partia Liberalna zaproponowała powołanie specjalnej komisji, która miałaby zbadać przyczyny i możliwe środki zaradcze wobec spadku wartości korony. Sveinung Rotevatn (V) zasugerował, że warto rozważyć rozwiązanie zastosowane przez Danię, gdzie kurs waluty jest powiązany z euro. Jednak większość polityków jest przeciwna takiej zmianie.
Kto ponosi odpowiedzialność za osłabienie korony
Kjerstin Funderud (SP) zwraca uwagę, że deprecjacja korony nie jest zjawiskiem wyłącznie norweskim, ale jest związana z globalnymi wahaniami na giełdach, cenami ropy oraz ogólnymi niepokojami na rynku. W jej opinii, ogranicza to możliwości wpływania na wartość waluty.
Z kolei Nils Kristen Sandtrøen z Partii Pracy (Ap) podkreśla, że za politykę pieniężną w Norwegii odpowiada Norges Bank, jego partia nie zamierza proponować żadnych zmian w tym zakresie.
Hans Andreas Limi z Partii Postępu (FrP) obwinia rząd i jego politykę podatkową za spadek wartości korony. Chociaż jest sceptyczny wobec zmiany obecnego systemu płynnego kursu wymiany, nie wyklucza potrzeby dokładniejszej analizy przyczyn dewaluacji korony.
Normalizacja czy kryzys?
Kari Elisabeth Kaski z Partii Socjalistycznej Lewicy (SV) sugeruje, że spadek wartości korony należy traktować jako normalizację po okresie wysokiego kursu. Według niej, warto zachować spokój i unikać pochopnych decyzji. Twierdzi, że to co dzieje się z koroną norweską, przypomina sytuację dotyczącą walut innych małych krajów.
Liderka Partii Czerwonych (Rødt), Marie Sneve Martinussen, od dawna postuluje, aby Norges Bank otrzymał więcej narzędzi do zarządzania polityką pieniężną. Chociaż popiera powołanie komisji, zdecydowanie sprzeciwia się powiązaniu korony z euro, uważając to za „szaleństwo”. Jej zdaniem, gospodarka Norwegii jest zbyt różna od gospodarek krajów UE, aby takie rozwiązanie mogło być skuteczne.
Dokąd zmierzasz korono?
Dalsze osłabienie korony może prowadzić do jeszcze większej inflacji, co dodatkowo obciąży norweskich konsumentów. Dlatego Marie Sneve Martinussen sugeruje, że Norges Bank powinien mieć możliwość aktywnego uczestnictwa na rynku walutowym w celu obrony wartości korony. Może to obejmować interwencje związane z Funduszem Naftowym lub innymi instrumentami finansowymi.
Zakulisowy komentarz
Oficjalnie mówi się o tym, że norweska korona zmaga się z problemami wynikającymi ze spadków na giełdach oraz narastającymi obawami przed recesją.
Cichsze są głosy, które wskazują, że Norges Bank jest jednym z niewielu banków centralnych na świecie, które dysponują środkami pozwalającymi uniknąć takich wahań kursów walut. Według zwolenników tej teorii Bank mógłby zacząć kupować korony zamiast je sprzedawać. Już samo takie oświadczenie podniosłoby wartość korony.
Kolejna możliwość wzmocnienia waluty to decyzja o sprzedaży norweskiej ropy i gazu za korony. Wówczas każdy nabywca norweskiej ropy i gazu musiałby najpierw zdobyć korony.
Co niektórzy sugerują, że norweski Bank jest podporządkowany Europejskiemu Bankowi Centralnemu oraz Wall Street. Pojawiają się nawet głosy mówiące o tym, że Norges Bank prowadzi politykę, która ma wzbudzić społeczne żądanie, aby postąpić tak jak Dania, czyli powiązać koronę z euro, rezygnując tym samym z niezależnej polityki fiskalnej.
Wycofanie handlu ropą z systemu dolarowego uczyniłoby Norwegię „wrogiem” Waszyngtonu i postawiłoby ją na kursie kolizyjnym z dominującą tam polityką. Norwescy politycy tak gorliwie dążą do zbliżenia z Brukselą i Waszyngtonem, że cały naród norweski musi przez to cierpieć – uważa niecieszący się szczególną estymą wśród rządzących były polityk partii komunistycznej, Pål Steigan.
Przeczytaj również:
Dlaczego zagraniczne banki nie skupują norweskich koron w gotówce
